Gorgoda

Kayıngillerden, Kuzey Yarım Küre’nin ılık yerlerinde ve yurdumuzun daha çok Doğu Karadeniz Bölgesi’nde yetişen bir ağaççık ve meyvesinin adı. Yüksekliği 3-36 m arasında değişen fındık ağacı, gübreli, killi kumlu toprakta; meyvelerinin olgunlaşma döneminde güneşli ve yağışsız havada yetişir. Fındık, yağ, karbon hidrat ve proteince zengindir. Fosfor ve kalsiyum gibi minerallerle B1, B2 ve E vitaminlerini [...]

Huşgiller (Betulaceae) familyasının Betula cinsini oluşturan çok sayıda ağaç ve çalı türünün ortak adı. Kuzey yarı küredeki yaygın türlerden biridir. Türkiye’de yetişen türler genellikle ağaç formunda olanlardır. Boyları 10-25 m arasında değişir. Gövde ve kartlaşmış dalların kabukları beyaz, kabuklar yatay çizgilerle ayrılır. Yapraklar almaşık, uzun saplı, üçgen eşkenar ya da kalp şeklinde, sivrice, ikişer sivri [...]

Kabuk, odunun tamamını çepçevre sarmaktadır. Kabuğun mikroskobik görünüşü ağaç türlerine ve ağacın yaşına göre fark etmektedir. Bazı ağaç türlerinde 30 cm kalınlığına kadar kabuk bulunmaktadır. Kabuklardaki yıllık halkalar odunlardaki mikroskobik olarak belli değildir. Yaşlı ağaçlarda kabuk iki bölümden ibarettir. Nispeten açık renkte ve yaşayan hücrelerden oluşan iç kabuk ve kuru mantarlı dış kabuk. İç kabuğun [...]

Başlıca enine kesitte özden kabuğa doğru uzanan katlar görülür ki bunlara öz ışını adı verilmektedir. Meşe, kayın, çınar g,b, ağaç cinslerine öz ışınları geniş ve çok belirgindir. Bazı ağaç türlerinde ise çok ince öz ışınlar mevcuttur. bunları ayırt etmek lup altında bile güçtür. Örneğin iğne yapraklı ağaçlarda olduğu gibi. Bütün öz ışınları özden başlamaktadır. Bunların [...]

Reçine kanalları çam, ladin, melez ve dulgaz göknarı gibi iğne yapraklı ağaçlarda doğal olarak bulunur. Çamlarda genellikle çok sayıda ve büyük reçine kanalları vardır. Reçine kanalları çıplak gözle ve daha iyisi lup altında küçük koyu veya açık lekeler halinde görülür. İğne yapraklı ağaçlardaki reçine kenarlarına karşı yapraklı ağaçlarda sakız kanalları vardır.

Öze yakın yaşlı yıllık halkalarda oluşamaya başlar. Bundan dolayı öz odun çapı ağacın dibinden tepesine gidildikçe azalır. Diri odunun bir ağaç içerisindeki bulmuş oranı ağaç türü ve ağacın yaşı ile ilgili olarak değişir. Diri odun, ağaç gövdesine destekleme görevinden başka, topraktan kökler yardımı ile alınan suyun yapraklara iletilmesi ve gıda maddelerinin paraşim hücreleri içerisinde depo [...]

Odun kısmı yıllık halka veya büyüme halkası adı verilen az çok belirli, iç içe geçmiş tabakalarda temsil edilmektedir. Bu yapısal durum, farklı konik tabakaların üst üste yerleşmesi ile meydana gelen ağacın büyüme mekanizması ile meydana gelmektedir. Pek çok ağaç türünün odununda: yıllık halkalar, ilkbahar ve yaz odunu arasındaki farklılıklar dolayısıyla birbirinden kolayca ayrılabilir. İlkbahar ve [...]

Öz normal olarak gövdenin ortasındadır ve gözle görülecek kadar büyüktür. İğne yapraklı ağaçlarda çok küçük oldukça yeknesak olduğu halde, yapraklı ağaçlarda biçim renk ve yapı bakımından çok değişiktir. Örneğin meşede yıldız, kuş ve kızılağaçta üçgen, ıhlamur, dışbudak ve akçaağaçta elips, ceviz ve karaağaçta dairemsi, tikte ise kare şeklindedir. Esasen öz hücreleri yavaş, yavaş ölmekte olan [...]

Ilgıngiller (Tamaricaceae) familyasında yer alan Tamarix cinsine ait 50′den fazla çalı ve küçük ağaç türünün ortak adı. Akdeniz bölgesinden Orta Asya ve Çin’e kadar geniş bir coğrafyada yayılım gösterir. Tuzlu ve çorak kıyılarda, dağlık alanlarda ve yarı kurak topraklarda yetişir. Derinlere inen kökleri, ince-uzun dalları, küçük pulsu yaprakları ve gövdeden çıkan ya da dallarından sarkan [...]

Çamgiller (Pinaceae) familyasına ait Abies cinsini oluşturan yaklaşık 40 ağaç türünün ortak adı. Doğrudan dallardan çıkan iğnemsi ve yassı yaprakları vardır. Yaprakların alt ve üst yüzeylerinde yer alan gümüşsü iki çizgi köknarın en tanıtıcı özelliğidir. Dallarda dik duran kozalakları yaklaşık silindir ya da yumurta biçimlidir. Uzun boylu, koni biçimli ve son derece gösterişli ağaçlardır. Kuzey [...]