Ambulans

İlk ambulanslar, savaşta yaralananlara hızla yardım edebilmek için orduları izleyen “gezici” hastanelerdi. 18. yüzyıl sonunda Fransızlar ambulans arabalarını hizmete soktular. Kırım Savaşı (1853-56) sırasında bugünkü anlamda ambulanslar yoktu. Yaralılar insanların ya da atların çektiği arabalarla hastanelere taşınırdı. 1864’te imzalanan Uluslararası Cenevre Sözleşmesi savaş alanlarında çalışan ambulanslara saldırılmasını yasakladı. İlk sivil ambulans örgütü 1878’de İngiltere’de kuruldu.

Çağdaş ambulanslar genellikle beyazdır. Kolay tanınabilmeleri için Türkiye’de Kızılay, Hıristiyan ülkelerde Kızılhaç işareti taşırlar. Ambulans siren çaldığı zaman öbür araçlar yolundan hızla çekilmelidir. Bazı ülkelerde, acil durumlarda hız sınırlarını aşmalarına ve trafik işaretlerine uymamalarına izin verilir. Özel durumlarda, adalarda ya da gemide hastalananlar için uçak ya da tekneler kullanılır. İyi donanımlı bir ambulans birçok değişik hastalığa ve kaza olayına göre hazırlanmıştır. Yatması gereken hastalar için tekerlekli sedyeler, oturabilenler için oturacak yerler, ambulans görevlileri için özel yerler ve çok sayıda ilkyardım donanımı vardır. Bunlara yapay solunum aygıtı, oksijen tüpü ve ağrı kesici ilaçlar sayılabilir. Bazı ambulanslarda kalp hastalarına yardımcı olabilecek elektronik aletler de bulunur. Ambulanslardaki yardımcı sağlık görevlileri hastanın durumu hakkında bilgi alıp vermek için hastane ile telsiz aracılığıyla bağlantı kurarlar.

Bir cevap yazın

E-posta hesabınız yayımlanmayacak. Gerekli alanlar * ile işaretlenmişlerdir