"Enter"a basıp içeriğe geçin

Apollon

Apollon
Apollon

Aklın ve gerçeğin, adaletin ve hekimliğin tanrısı sayılan Apollon, en büyük Yunan tanrılarından biriydi; çünkü güçlülüğü ve güzelliğiyle Yunanlıların en çok hayranlık duydukları ve kutsal saydıkları yetenekleri en kusursuz biçimde kendinde toplamıştı. Önceleri çobanların tanrısı ve hayvanların koruyucusuyken, sonradan okçuluk, tıp, müzik ve gelecekle ilgili bilgilerin tanrısı sayıldı. Aynı zamanda da ışık tanrısıydı. Bu yüzden Yunanlılar ona, parlak ve saf anlamına gelen Phoibos ek adını taktılar. Müzik tanrısı olmasının yanı sıra şarkı ve şiir tanrısıydı. Güzel sanatların esin tanrıçaları olan Musaların önderiydi.

Kızdığı zaman insanlara kötülük etse de, bütün kötülüklerin ve karanlığın düşmanıydı. Resimlerinde her zaman elinde yay ve lirle gösterilen Apollon, genç ve yakışıklı bir erkek olarak düşünülürdü.

Yunanistan’da Apollon’a tapmayan yoktu. Onuruna sayısız tapınak yapıldı; kehanetlerini insanlara ulaştıran birçok bilicilik merkezi oluşturuldu. Bunların en önemlisi Delfi’ydi.

Bir söylenceye göre babası tanrılar kralı Zeus’tur. İkiz kardeşi ise Artemis’tir. Apollon’ un delikanlılığında, Delfi tapınağını koruyan korkunç canavar Piton’u bir vuruşta öldürdüğü söylenir. Bir başka söylence ise kardeşi Hermes’in buluşu olan lire nasıl sahip olduğuna ilişkindir. Açıkgöz Hermes, Apollon’un koruyuculuğunu yaptığı bir sığır sürüsünü çalar. Hırsızlık ortaya çıkınca, Zeus sürünün sahibine geri verilmesini buyurur. Ama Apollon Hermes’in lirinden çıkan seslere hayran olur ve sürüden vazgeçerek liri alır.

Apollon’un kutsal bitkisi defnedir. Daphne adında bir kıza âşık olan Apollon kızı izler. Kız bir ırmak tanrısı olan babasından yardım ister. 0 da kızını bir defne ağacına dönüştürerek Apollon’dan kurtarır. Sevdiği kızın anısı nedeniyle defne Apollon için kutsallaşır.

İlk Yorumu Siz Yapın

Bir cevap yazın

E-posta hesabınız yayımlanmayacak. Gerekli alanlar * ile işaretlenmişlerdir

15 − 8 =

Başvuru Kaynakları