Diksiyonda Dil, Çene ve Dudaklar

  • Nedir?
Diksiyonda Dil, Çene ve Dudaklar
Diksiyonda Dil, Çene ve Dudaklar

Sesin oluşumu son aşamada dil, çene ve dudakların devreye girmesiyle tamamlanır. Doğru ve güzel ses çıkarabilmek için, solunuma yardımcı olanlar da dâhil, ilgili bütün organların sağlıklı ve gereğine uygun çalışmaları önemlidir. Yeterince soluk alıp veriyor; ses tellerimizi, tınlatıcılarımızı iyi kullanıyor olabiliriz. Ama ses ağzımızdan çıktığına göre, burada yer alan ses çıkarıcıların durumlarına da dikkat etmek gerekecektir. Dilin, çenenin ve dudakların hareketleri aynı zamanda boğumlanma konusunun ayrılmaz parçalarını oluşturur.

Dil
Dil, özellikle ünsüz seslerin çıkarılmasında devreye girer. Ağzın içinde her yöne hareket edebilmelidir. Yeterince çalışmayan, gerektiğinde ses yolunu açık tutup, darlaştıramayan bir dil, bazı seslerin oluşumunu güçleştirir. Boğuk ve homurtulu ses çıkmasına neden olabilir.

Çene
Bütün seslerin çıkarılmasında alt çenenin (üst çene sabittir) katkısı vardır. Kendisine yardımcı olan kuvvetli kaslar aracılığı ile açılma, kapanma, daralma ve genişleme hareketleri yapan alt çene, bu çalışması ile ses kayıplarının önüne geçer. Çene kaslarınız yeterince kuvvetli değilse ya da çene darlığı sorununuz varsa, istediğiniz sesleri hakkınca oluşturamazsınız.

Dudaklar
Sesleri doğru ve güzel çıkarabilmede karşılaşılan sorunlardan birisi de dudak tembelliğidir. Türkçe’de özellikle dudakların kullanımıyla oluşan “b, f, m, o, ö, p, u, ü, v” seslerini, dudak tembeli kişiler net söyleyemezler.

Etiketler:

Bir cevap yazın

E-posta hesabınız yayımlanmayacak. Gerekli alanlar * ile işaretlenmişlerdir