Dini terimler

Abdest

Abdest

Namaz ve diğer bâzı ibâdetlerin yerine getirilebilmesi için yapılması lâzım gelen yüzü, dirseklerle berâber kolları yıkamak, başın dörtte birini mesh etmek ve topuklarla berâber ayakları yıkamaktan ibâret temizlik. Namazın dışındaki farzlardan biri. Abdest, Kur’ân-ı kerîmde şu âyet-i kerîme ile farz… Daha fazlasını oku »Abdest

Zülcenâhayn

“İki kanatlı” mânâsına hem ilim hem de mârifette (tasavvufta) yüksek dereceye ulaşmış olan âlimlere verilen lakab (isim). Mürşid-i kâmiller, ictihâd derecesinde yüksek âlim oldukları için, hem zâhirî ilimlerde ve hem de tasavvufta derin ilim sâhibidirler, yâni zülcenâhayndırlar. (İmâm-ı Rabbânî)

ZÜYÛF

Altın ve gümüş oranı yarıdan az olan paralar. Züyûf ile ödünç verdikten sonra, o züyûfun kıymeti kalmasa, İmâmeyne yâni İmâm-ı Ebû Yûsuf ve Muhammed’e göre teslim ettiği zamandaki kıymetinde altın veya bu kadar altın karşılığı geçer akçe ile ödenir. Kıymeti… Daha fazlasını oku »ZÜYÛF

İncil

Hristiyanlık dininde Hz. İsa’nın yaşamını ve ölümünü konu alan dört kutsal metinden her biri. İslâm dinindeyse Hz. İsa’ya vahiyle gönderilen kutsal kitap olarak kabul edilir. Hristiyanlık inancına göre, kurallara uygun sayılan dört İncil sırasıyla Aziz Matta, Aziz Markos, Aziz Luka… Daha fazlasını oku »İncil

İmsak

İslâm’da orucun başladığı zamana verilen ad. İslâm geleneğine göre oruç, fecr-i sani de (ikinci fecir) denen şafağın sökmesiyle başlar. Orucun başladığı anı belirleyen şafak sökümüne, oruç yasaklarının başladığını belirtme bakımından imsak adı verilmiştir. Oruca niyetlenen kişilerin günbatımına değin orucu bozacak… Daha fazlasını oku »İmsak

İmam

Cemaate namaz kıldıran kimse. İmamın Kur’an okumayı bilen, yasaklardan kaçınan, toplumun saygısını kazanmış, iyi ahlâklı ve güzel sesli birisi olması gerekir. İmam sözcüğü aynı zamanda, Hz. Ali, Ebu Hanife, Şafii, Malik bin Enes, Ahmet bin Hanbel, Gazali ve daha yakın… Daha fazlasını oku »İmam

İlahiyat

Allah’ın varlığı ve nitelikleriyle ilgili konuları ele alan felsefenin bir kolu. Dinsel inancın konusunu oluşturan gizemlerin özünü kavramaya yönelik bir araştırma dalı anlamında ilâhiyat, kökeni ve yapısı bakımından Hristiyanlığa özgüdür. İlâhiyat kavramının kökleri Eski Yunan’a uzanır. Plâton ve Aristoteles ilâhiyatı… Daha fazlasını oku »İlahiyat

İbrani

Yahudilere verilen adlardan biri. “İbri” ya da “Hibri” sözcüklerinden gelmektedir. Bu sözcükler, M.Ö. 15-14. yüzyıllarda Filistin’de görülen göçebe bir kabilenin adıdır; “öte tarafın insanları” anlamında, Fırat ve Ürdün ırmaklarının öbür kıyısından gelmiş olan göçmenleri ifade eder. Yahudilere bu ad, Ken’an… Daha fazlasını oku »İbrani

Tevrat

Hz. Musa’ya bildirilen Tanrı buyruklarını kapsayan, İbranilerin din kitabı. On yedinci yüzyıldan beri Tevrat üzerinde yapılan incelemeler, bu kitaplarda Musa devrine ait bazı eski parçalar bulunmakla birlikte, tümünün Musa’dan sonra düzenlenmiş, çeşitli kalemlerden çıkmış olduğunu ortaya koymuştur.

Tevhid

İslâm inanışına göre Tanrı’nın birliğini, bütün yetkin nitelikleri kendisinde topladığını, eşi ve benzeri bulunmadığını bilmek. Tevhid sözcüğü Kur’an’da geçmemekle birlikte ayetlerin büyük bir bölümü, çeşitli yönleriyle bu inancı dile getirir. Zamanla divan edebiyatında bu inancı konu edinen şiirler yazılmış ve… Daha fazlasını oku »Tevhid