Panel Filtreler

  • Nedir?
Panel Filtreler
Panel Filtreler

a) Viskoz çarpmalı filtreler: Kaba liflerden yapılmış ve yüksek boşluk oranına sahip panel filtrelerdir. Filtreleme ortamı, taneciklerin yapışmasını kolaylaştırmak için, yağ gibi bir viskoz madde ile kaplanmıştır. Filtreden geçen havanın tasarım hızı, genellikle 1 ila 4 m/sn (çoğunlukla 1,5 ila 3 m/sn) aralığındadır. Basınç düşümündeki artışın yanı sıra, hızı sınırlayan bir diğer etkende, yüksek hızlarda, filtre yüzeyindeki viskoz kaplamanın ve birikmiş olan toz kaplamanın koparak, hava akımına dönmesidir. Bu filtreler, düşük maliyete sahiptirler ve küçük basınç düşümlerine yol açarlar. Tüylü ve lifsi maddeleri tutma verimleri yüksek, normal atmosferik tozu tutma yetenekleri zayıftır. Kalınlıkları 100mm’ye kadar olabilir. Genellikle, konutlardaki ocaklarda ve iklimlendirme uygulamalarında ve daha çok, yüksek verimli filtreden önce ön-filtre olarak kullanılırlar.

Bu filtrelerin yapısı üç temel düzenleme içerebilir.

  1. Zigzaglı petek: Filtremle ortamından akan havayı, ani yön değişimleri yapmaya zorlayan kıvrımlı metal şeritlerin oluşturduğu peteğe, havanın içindeki toz tanecikleri, kazanmış oldukları atalet ile çarpar ve tutunurlar.
  2. Kıvrımlı kafes: Kafes telleri veya delikli levhaların kıvrılması ile oluşturulan yüksek boşluk oranlı ortam, hava akışı etkisinde ezilmeye karşı dayanıklıdır. Tellerin yüzeyine çarpan tozlar burada tutunurlar ve yüksek boşluk oranı, filtre tıkanmadan önce, çok miktarda tozun tutulmasını sağlar.
  3. Lifli ortam: Kaba (15 ila 60 µm çaplı) cam yünü, metal yünü veya açık hücreli köpükler gibi, yüksek boşluk oranına sahip lifli bir ortam, filtreleme işlevini yerine getirir. Çoğunlukla, filtreye hava girişi tarafında, daha kaba lifler kullanılır ve daha gevşek doldurma yapılır. Filtrenin çıkışına doğru, lifler incelir ve sıklaşırlar. Böylece daha kaba taneciklerin, filtrenin giriş tarafında, daha ince taneciklerin ise, filtrenin çıkışında toplanması ve filtrenin daha uzun ömürlü olması sağlanır.

Bir filtrenin ömrü, hava içindeki kirin türüne ve derişikliğine ve sistemin çalışma sıklığına bağlıdır. Filtredeki basınç düşümünü gösteren manometre izlenerek, ne zaman bakım veya yenileme yapılması gerektiği belirlenir. Bu Tür filtrelere, çoğunlukla, basınç düşümü 120 Pa’ı geçtiği zaman servis yapılır.

Yapılacak olan servis türü, filtrenin yapısına ve kullanımına bağlıdır. Temizlenemeyen panel türü filtreler, ucuz malzemelerden örneğin petek için karton) yapılırlar ve bir kullanım süresinden sonra atılırlar. Temizlenebilir filtreler ise, çoğunlukla metalden yapılırlar ve bir çok kez temizlenip kullanılmaya dayanıklıdır. Değişik temizleme yöntemleri kullanılmakla birlikte, filtreler genellikle  buhar ve su ile (deterjan da kullanarak) yıkanırlar ve üreticinin önerdiği viskoz maddeye daldırılarak veya püskürtme ile tekrar kaplanırlar.

b) Geniş Yüzeyli Kuru Filtreler

Değişik yoğunluk ve boyutlardaki lifli levhalar veya şiltelerden yapılırlar. Cam yünü, selüloz lifleri, yün keçe ve sentetik malzemeler yaygın olarak kullanılmaktadır. Filtreleme ortamı, çoğunlukla, tel kafes ile sarılarak dayanımı artırılır. Bazıları ise, preslenmiş rijit levhalardan yapılırlar ve ek bir desteğe gereksinimleri yoktur. Torba filtreler ise, hava akımı ile şişerler ve kendi dayanımını sağlarlar.

Bazı tasarımlarda, filtreleme ortamı değiştirebilir. Bu durumda filtre çerçevesi ve kafes teli, kalıcı bir sepet oluşturur. Bazı tasarımlarda ise, izin verilebilir maksimum toz yükü toplandıktan sonra, bütün filtre yenisi ile değiştirilir.

Kuru filtreler, çoğunlukla, viskoz kaplamalı fitrelere göre daha yüksek verime ve toz tutma kapasitesine sahiptirler ve ana filtre olarak kullanılırlar. Bir çok durumda, bir ön-filtre ile korunmaları ekonomiklik sağlar. Ön filtreler, ancak ana filtrenin tıkanmasına yol açabilecek olan tozu, kayda değer oranda tutabildikleri zaman kullanılırlar ve atmosferik toz lekesi verimleri en az % 70 olmalıdır. 95 ve daha yüksek DOP verimine sahip HEPA filtreler için kullanılan ön-filtrelerin toz lekesi verimleri ise en az % 80 olmalıdır.

Geniş yüzeyli kuru filtrelerdeki basınç düşümleri, başlangıçta (filtre yeni ve temiz iken) genel olarak, 25 ila 250 Pa’dır. Düşük dirençli olanların basınç düşümü, en çok 125’a, yüksek dirençli olanlarınki ise en çok 500 Pa’a çıktığı zaman, değiştirilirler. Fan seçiminde, maksimum yükünü almış olan filtrenin basınç düşümü hesaba katılmalıdır.

Verimli orta düzeyde olan geniş yüzeyli filtrelerde, filtreleme ortamının  etkin yüzeyi, filtrenin alın yüzeyinden çok daha büyüktür. Bu nedenle, filtreleme ortamındaki hava hızı, filtre dışındaki hızdan oldukça daha küçüktür. Filtreye yaklaşırken hız 4 m/sn değerine kadar çıkabilirken, filtre içindeki hız 0,03 ile 0,46 m/sn aralığında gerçekleşir. Bu filtrelerden bazıları, 0,7 ile 10 µm çapında ince cam veya sentetik fiberlerden oluşan, 13 mm’ye kadar kalınlıkta örtüler; bazıları ise, daha kaba liflerden (>30 µm) oluşan, daha kalın (<50 mm) örtüler şeklinde olabilir.                                               

c) Çok Yüksek Verimli Kuru Filtreler, Hepa Ve Ulpa Filtreler

Bu filtreler mikrometreden daha küçük cam liflerinden yapılmış kağıdın, derin katlar şeklinde kıvrılması ile oluşturulurlar. Bunların bağlı olduğu kanallardaki hava hızı, yaklaşık olarak 1,3 m/sn’dir. Tüm ömürleri boyunca dirençleri ise, 120 Pa’dan başlayarak 500 Pa ve daha yukarıya çıkabilir. Temiz odalarda, nükleer uygulamalarda ve zehirli taneciklerin söz konusu olduğu durumlarda kullanılırlar.

Bir cevap yazın

E-posta hesabınız yayımlanmayacak. Gerekli alanlar * ile işaretlenmişlerdir